.widget.ContactForm { display: none; }

Επικοινωνία

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Σάββατο, 9 Νοεμβρίου 2013

Αρχαίαι Θαλάμαι


Θαλάμες (Κουτήφαρη): Ορεινό παραδοσιακό χωριό της έξω Μάνης, 58 χλμ. από τη Καλαμάτα και 15 από την Αρεόπολη, μαζί με το Πλάτανο και τα Χωματιανά αποτελούσαν κοινότητα και τώρα δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Λεύκτρου.
Οι αρχαίες Θαλάμες, βρίσκονται στο νότιο τμήμα της επαρχίας Καλαμών και σε υψόμετρο 430 μέτρα. Η αρχαία πόλη βρισκόταν σε απόσταση 80 περίπου στάδια από το Οίτυλο και στα χρόνια του Στράβωνα είχε μετονομαστεί σε Βοιωτούς επειδή ιδρυτές της πόλης ήταν οι Μίνυες, μια αρχαία ελληνική φυλή που έφτασε στην Πελοπόννησο από την Βοιωτία. Η πόλη απαντάται συνήθως με το όνομα Θαλάμαι που σημαίνει «κοίλωμα».


Η αρχή του συνοικισμού της πόλης ανάγεται στα νεολιθικά χρόνια. Θεωρείται ότι ο Πέλοπας εγκαταστάθηκε στις Θαλάμες και στις γειτονικές θέσεις Λεύκτρα και Χαράδρα.
Σύμφωνα με τοπικό μύθο ο Πάρης βοηθήθηκε από τους Θαλαμιώτες να φυγαδεύσει την ωραία Ελένη στην Τροία, από το σημερινό χωριό Τραχήλα. Λέγεται ότι η ωραία Ελένη γλίστρησε καθώς πήγε να ανέβει στο καράβι και ο Πάρης την έσωσε αρπάζοντας την από τον τράχηλο. Από εκεί προήλθε και το όνομα του χωριού. Η αντίδραση του Μενέλαου ήταν άμεση. Έστειλε ένα σώμα οπλιτών με διοικητή τον Τιάνα. Το σώμα στρατοπέδευσε το βράδυ λίγο πιο πάνω από την πόλη και το πρωί την κατάστρεψε ολοκληρωτικά. Το μέρος που κατέλυσε την νύχτα ο Τιάνας με τους στρατιώτες του ονομάστηκε Σωματιανά και το βουνό που δέχτηκε στους πρόποδές του τους εχθρούς της πόλης Γαϊδουροβούνι.

Αρχαιολογικά ευρήματα των Θαλαμών.
Κατά την περίοδο της σπαρτιάτικης ακμής η σημασία της πόλης συγκεντρωνόταν στο μαντείο της Πασιφάης που βρισκόταν εκεί.
Το -337 οι Θαλάμες αναφέρονται ότι ανήκουν στη Σπάρτη και γύρω στο -201 περιλαμβάνονταν ακόμη στη λακωνική επικράτεια.
Από το -146 η πόλη ανήκε στο «κοινόν των Λακεδαιμονίων» και από το -27 στο «κοινόν των Ελευθερολακώνων».

Αξιοσημείωτη είναι η ύπαρξη δύο φυσικών πηγών στις Θαλάμες κοντά στις οποίες βρέθηκε μεγάλος αριθμός επιγραφών, στις οποίες γίνεται αναφορά στην πόλη καθώς και στην Πασιφάη. Πράγματι από τις λατρείες που απαντούσαν στην πόλη ιδιαίτερη σημασία γιατί η Σπάρτη παρουσίαζε η λατρεία της Πασιφάης, που μαρτυρείται από τον -5ο  αιώνα. Το μαντικό ιερό της Πασιφάης βρισκόταν έξω από την πόλη, κοντά στη Σφήνα. Οι Σπαρτιάτες χρησιμοποιούσαν το μαντείο της Πασιφάης, όπως δηλώνει η λακωνική έκφραση «εκ Πασιφάας» ή «εν Πασιφάας». Οι έφοροι της αρχαίας Σπάρτης συμβουλεύονταν μια φορά το χρόνο το μαντείο.

Στο νοτιότατο άκρο της Μεσσηνιακής ή  Έξω Μάνης βρίσκεται το χωριό θαλάμες, που ταυτίζεται με την αρχαία ομώνυμη πόλη, όπου υπήρχε περίφημο ιερό και ονειρομαντείο της Ινούς- Πασιφάης. Η ωραία λιθόκτιστη κρήνη με το εντοιχισμένο αρχαίο υλικό, που σήμερα είναι ορατή επί της επαρχιακής οδού, στην πλατεία Πλατάνου ίσως ταυτίζεται με την αρχαία πηγή με την οποία συνδεόταν το ιερό.

Στις Θαλάμες λατρευόταν επίσης οι Διόσκουροι, Κάστωρ και Πολυδεύκης, για τους οποίους ο περιηγητής Παυσανίας, +2ο αιώνα, λέει ότι γεννήθηκαν στις Θαλάμες. Μάλιστα αναφέρει ότι στο νησάκι Πέφνο, επίνειο των Θαλαμών, που βρίσκεται στην περιοχή του σημερινού ψαροχωρίου Αγ. Δημήτριος, υπήρχαν αγάλματα των Διόσκουρων. Εξιστορεί ότι σε αυτό το νησάκι υπήρχαν λευκά μυρμήγκια θαυμαστή ένδειξη της αλήθειας για την καταγωγή των Διόσκουρων.
Στις Θαλάμες λατρευόταν και η Ινώ. Αναφέρεται μάλιστα ότι το μαντείο ανήκε αρχικά στην Πασιφάη, την οποία η Ινώ αντικατέστησε στα χρόνια του Παυσανία. Κατά την περιήγησή του στις Θαλάμες ο Παυσανίας αναφέρεται στην ύπαρξη ονειρομαντείου της Ινούς. Έξω από το μαντείο υπήρχαν χάλκινα αγάλματα του Ήλιου και της Πασιφάης ενώ μέσα της Σελήνης. Κοντά στο μαντείο υπήρχε πηγή με ιερό νερό που οι συμβουλευόμενοι έπιναν και μετά κοιμούνταν σε ειδικό χώρο μέσα στο μαντείο. Ο θεός τους συμβούλευε στον ύπνο τους και οι ιερείς τους εξηγούσαν τα όνειρά τους.

Αρχαίαι Θαλάμαι: Ενεπίγραφο βάθρο ανδριάντα του αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου Ρωμαϊκών χρόνων.
Στήλη με αναθηματική επιγραφή. Το κείμενο αναφέρετε στο γνωστό ιερό- μαντείο της Πασιφάης, -4ος αιώνας.

Ενεπίγραφο τμήμα βωμού αφιερωμένο στον Δία "Καβάτα". (Ο Δίας που κατεβαίνει στην γή με μορφή κεραυνού), -5ος αιώνας.         
Αρχαίαι Θαλάμαι: Ενεπίγραφη επιτύμβια στήλη με αετωματική επίστεψη, +3ος αιώνας
Θαλάμες: Στις 28-8-90, έγινε περισυλλογή και μεταφορά στο Μουσείο Καλαμάτας δύο δωρικών κιονοκράνων αρχαϊκής εποχής, που βρίσκονταν μεταξύ σκουπιδιών και άχρηστων αντικειμένων στην πλατεία του χωριού. Το ένα κιονόκρανο είναι ακρωτηριασμένο και σπασμένο σε δύο τμήματα, ενώ το άλλο, που διατηρείται σχεδόν ακέραιο, έπαθε σοβαρή φθορά πρόσφατα (θερμική θραύση) από φωτιά που άναψαν οι εντόπιοι για τα σκουπίδια. Η ύπαρξη των κιονοκράνων αυτών επισημάνθηκε από τον καθηγητή X. Μπούρα και τον αρχιτέκτονα Μ. Κορρέ, οι οποίοι τα ενετόπισαν περαστικοί από το χωριό αυτό και ενημέρωσαν την Εφορεία, έθεσαν δε στη διάθεσή της τις φωτογραφίες που δημοσιεύονται. 




Printfriendly